Przepisy dotyczące naruszenia nietykalności cielesnej

Naruszenie nietykalności cielesnej to przestępstwo, które zostało określone w art. 217 § 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim polega ono na uderzeniu człowieka lub innym zachowaniu, które narusza jego nietykalność cielesną. Karanie popełnienia tego rodzaju przestępstwa ma na celu zagwarantować każdemu wolność od fizycznych oddziaływań na jego ciało.

Przykładowe formy naruszenia nietykalności cielesnej

Przykładowe formy naruszenia nietykalności cielesnej to:

• dotykanie osoby wbrew jej woli,
• zderzenie się ciała sprawcy z ciałem ofiary,
• uderzenie ofiary przestępstwa kijem,
• zrzucenie części garderoby ofiary,
• klepanie i dotykanie,
• opluwanie,
• ciągnięcie za włosy,
• szarpanie,
• polewanie wodą.

Co ważne, do tego przestępstwa dochodzi wtedy, gdy sprawca decyduje się naruszyć wolność człowieka do nienaruszania jego sfery cielesnej. Dla samego faktu karalności czynu nie ma więc znaczenia to, jakie konsekwencje rodzą poczynione działania (np. czy dojdzie do poważnego uszczerbku na zdrowiu).

Konsekwencje prawne naruszenia nietykalności

Zgodnie z Kodeksem karnym sankcje za to przestępstwo to kara grzywny, kara ograniczenia wolności bądź pozbawienia wolności do roku. Ściganie odbywa się w tym wypadku z oskarżenia prywatnego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami wobec sprawcy przestępstwa można dodatkowo orzec m.in.:

• zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym lub zbliżania się do niego,
• nakaz opuszczenia lokalu wspólnie zajmowanego z pokrzywdzonym,
• podanie wyroku do publicznej wiadomości,
• odszkodowanie i zadośćuczynienie dla pokrzywdzonego.

Kara będzie uzależniona od indywidualnej oceny sądu.

Prawa ofiary naruszenia nietykalności cielesnej

Prawa ofiary naruszenia nietykalności cielesnej to przede wszystkim:

• prawo do zgłoszenia faktu popełnienia przestępstwa,
• prawo do podjęcia działań, które zmierzają do zaprzestania naruszania nietykalności cielesnej,
• prawo do żądania zadośćuczynienia za szkody poniesione w związku z popełnieniem czynów zabronionych,
• prawo do uczestniczenia w procesie przeciwko sprawcy przestępstwa.

Każdy człowiek ma prawo do zachowania nienaruszalności jego sfery cielesnej. Jeśli dojdzie do podważenia tego prawa, można podjąć szereg działań, które zapewnią bezpieczeństwo i wolność od fizycznego oddziaływania innych osób na jego ciało wbrew jego woli.

Jak zgłosić naruszenie nietykalności cielesnej?

Pokrzywdzony może zgłosić fakt popełnienia przestępstwa na policji. Służby w takiej sytuacji mają obowiązek przyjąć skargę, a także zabezpieczyć ewentualne dowody i przesłać je do właściwego sądu.

Warto wiedzieć, że przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej ma charakter prywatnoskargowy. To oznacza, że jeśli chcesz, aby wobec sprawcy zostały wyciągnięte konsekwencje prawne, musisz samodzielnie skierować akt oskarżenia do sądu, a następnie reprezentować swoje stanowisko.

Sprawę rozpatruje sąd właściwy dla miejsca, w którym doszło do naruszenia nietykalności cielesnej.

Pomoc prawna dla ofiary przy naruszeniu nietykalności cielesnej

W przypadku naruszenia nietykalności cielesnej warto skorzystać z pomocy prawnej. Prawnik pomoże Ci:

• sporządzić akt oskarżenia – zawrze w nim wszystkie niezbędne informacje,
• opracować strategię działania – w ramach swojej działalności pomoże zgromadzić i przedstawić materiał dowodowy,
• przygotować się merytorycznie do postępowania – poinformuje Cię, jak wyglądają jego poszczególne etapy, z czym się wiążą i co z nich wynika,
• realizować założone cele podczas postępowania – pełnomocnik może reprezentować Twoje interesy, a także zadbać o ich ochronę na każdym z etapów postępowania.

Na pomoc prawną warto zdecydować się już na początku postępowania, ale można ją wdrożyć także w jego toku.

Obrona w sprawie naruszenia nietykalności cielesnej – kiedy warto skorzystać z pomocy prawnej?

Obrona w sprawie naruszenia nietykalności cielesnej jest ważna, jeśli padłeś ofiarą fałszywych oskarżeń. Nie zgadzasz się z treścią aktu oskarżenia czy żądaniami zadośćuczynienia? Warto w takiej sytuacji rozważyć skorzystanie z pomocy prawnej. Pełnomocnik pomoże Ci przygotować linię obrony i zgromadzić dowody, a także poinformuje Cię o etapach postępowania i merytorycznie przygotuje do każdego z nich.

Artykuł Naruszenie nietykalności cielesnej – prawa ofiary i kary dla sprawców pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Prawo w kontekście oszustw – czym jest oszustwo?

Prawo dotyczące oszustw to przede wszystkim regulacje Kodeksu karnego, a konkretnie art. 286. Zgodnie z nim oszustwem jest doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym albo cudzym poprzez wprowadzenie w błąd, spowodowanie błędu lub niezdolności do realnej oceny podejmowanych działań. Sprawca przestępstwa nie doprowadza zatem do przejęcia mienia poprzez przemoc, a poprzez wspomniane świadome wprowadzenie w błąd.

Celem oszustwa mogą być różnego rodzaju dobra o charakterze majątkowym: pieniądze, biżuteria, nieruchomości, dzieła sztuki czy metale szlachetne. Do popełnienia przestępstwa może dojść na różnych płaszczyznach i na wiele różnych sposobów – podczas rozmowy telefonicznej, na portalu internetowym czy w czasie rozmowy w sklepie.

Oszustwo – rodzaje i przykłady

Wyróżnia się m.in. następujące rodzaje oszustw:

• oszustwa internetowe – np. dokonanie zakupu telefonu i nieotrzymanie towaru od nieuczciwego sprzedawcy,
• phishing – np. wyłudzenie hasła i loginu do banku,
• oszustwo matrymonialne – np. wyłudzenie pieniędzy od osoby zakochanej w oszuście,
• kradzież tożsamości – np. wzięcie telewizora na raty na dane innej osoby,
• oszustwo komputerowe – np. wprowadzenie nowego zapisu danych informatycznych pod wpływem hakera.

Niezależnie od rodzaju oszustwa za jego popełnienie grożą poważne konsekwencje.

Konsekwencje prawne oszustwa

Jakie są konsekwencja prawne oszustwa? Przede wszystkim należy zdawać sobie sprawę z tego, że kara jest w tym wypadku uzależniona od wagi popełnionego czynu. Za oszustwo w typie podstawowym (doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozprowadzenia majątku cudzego lub własnego poprzez wprowadzenie w błąd, doprowadzenie do jego popełnienia lub wywołanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania) grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Dotyczy to również przestępstwa pokradzieżowego (zażądania korzyści majątkowej za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy). Na podstawie art. 33 § 2 Kodeksu karnego sprawcy przestępstwa można wymierzyć karę pozbawienia wolności wraz z karą grzywny.

Za oszustwo w stosunku do mienia znacznej wartości (przekraczającej 200 000 zł) grozi kara pozbawienia wolności do 10 lat. W sprawach mniejszej wagi (na co wskazuje m.in. sposób działania przestępcy, miejsce i czas popełnienia czynu) sprawca podlega karze grzywny albo ograniczenia lub pozbawienia wolności do 2 lat.

Jak rozpoznać oszustwo? Jak się przed nim chronić?

Wiele osób zadaje sobie pytanie: jak rozpoznać oszustwo? Jak chronić siebie i bliskich przed jego konsekwencjami? Warto mieć świadomość, że nie zawsze można tego uniknąć, ale należy stosować następujące zasady bezpieczeństwa:

• chroń swoje dane wrażliwe przed dostaniem się w niepowołane ręce,
• ustal z rodziną hasło bezpieczeństwa, które będziecie wykorzystywać np. gdy będziecie potrzebować pomocy finansowej,
• wspieraj tylko zweryfikowane zbiórki,
• nie wpuszczaj obcych ludzi do swojego mieszkania – zwłaszcza jeśli jesteś w nim sam,
• nie otwieraj podejrzanych linków,
• uważaj na zbyt atrakcyjne promocje i rabaty,
• sprawdzaj opinie na temat potencjalnych usługodawców i sprzedawców, z których oferty chcesz skorzystać.

Jeśli konkretna propozycja/oferta/deklaracja wydają Ci się podejrzane, zweryfikuj ich treść – sprawdź opinie, porozmawiaj z bliskimi, poczytaj o oszustwach w konkretnym temacie. Twoją czujność powinny wzbudzać różnego rodzaju niespójności, negatywne opinie, nadmiernie atrakcyjne oferty czy brak odpowiedzi na zadawane pytania.

Pamiętaj też, że warto uświadamiać swoich bliskich – zwłaszcza dziadków czy rodziców. Rozmawiaj z nimi o zagrożeniach, zwłaszcza jeśli oszuści stosują konkretną metodę wyłudzeń w określonym czasie (np. na wnuczka). Informuj ich, jak postępować, jeśli coś wyda im się podejrzane (np. że mogą wtedy z Tobą porozmawiać, a Ty im doradzisz) i jak mogą zabezpieczyć swoje pieniądze na koncie przed oszustami. W ten sposób zminimalizujesz ryzyko tego, że padną ofiarą przestępstwa, i sprawisz, że w podejrzanej sytuacji zachowają czujność.

Obrona przed oszustwem – co robić?

Obrona przed oszustwem nie jest łatwa, ponieważ ofiara często orientuje się, że do niego doszło, już po utracie środków czy dóbr, które stały się łupem przestępców. Warto jednak pamiętać o tym, aby w takiej sytuacji się nie poddawać i szukać pomocy prawnej. Bardzo ważne jest to, że po skazaniu winnego, pokrzywdzony może złożyć wniosek o to, aby sąd zasądził obowiązek częściowego lub całkowitego naprawienia wyrządzonej szkody. Jeśli wyjdziesz z założenia, że nie warto się o to starać, nic nie odzyskasz, a ponadto dasz społeczne przyzwolenie na popełnianie przestępstw.

Jak zgłosić oszustwo? Najlepiej udać się na policję lub do prokuratury. Aktualnie nie ma przepisów, które precyzowałyby czas, jaki masz na zgłoszenie takiego przestępstwa. Warto jednak pamiętać, że istnieją terminy przedawnienia. Dodatkowo im więcej czasu dasz sprawcy na zatarcie śladów jego czynu, tym mniejsza szansa na to, że sprawa będzie miała dla Ciebie korzystny finał.

Artykuł Oszustwa – jak się bronić i jakie są możliwości prawne poszkodowanego pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Polacy nadal jeżdżą po alkoholu, choć już nieco mniej – statystyki

Z policyjnych statystyk wynika, że liczba nietrzeźwych kierowców w 2021 roku przekroczyła 100 tysięcy. Z kolei w 2022 roku osób dopuszczających się tego typu czynów było nieco mniej – około 98 tysięcy. Czy to doby znak? Z pewnością można zauważyć w tym wypadku sukces kampanii społecznych, a także zwiększającej się świadomości Polaków. Piłeś? Nie jedź. Jeśli jedziesz, nie pij – dla bezpieczeństwa własnego, swoich pasażerów, a także innych uczestników ruchu drogowego. Statystyki z 2023 roku pokażą, czy spadki są tymczasowe, czy polscy kierowcy rzeczywiście zaczęli z większą świadomością podchodzić do bezpieczeństwa i społecznej odpowiedzialności.

Prawo a siadanie za kierownicą po alkoholu – przestępstwo czy wykroczenie?

Kiedy dochodzi do popełnienia wykroczenia, a kiedy do przestępstwa? Kwalifikacja czynu jest bezpośrednio uzależniona od stężenia alkoholu we krwi kierującego lub w wydychanym przez niego powietrzu.

Jazda samochodem pod wpływem alkoholu

Wykroczeniem jest prowadzenie pojazdu w stanie po spożyciu alkoholu – gdy we krwi znajduje się od 0,2 do 0,5 promila alkoholu lub gdy jego zawartość w 1 dm3 wydychanego powietrza wynosi 0,1–0,25 mg.

Jazda samochodem w stanie nietrzeźwości

O popełnieniu przestępstwa mówi się, gdy kierowca prowadzi pojazd w stanie nietrzeźwości. To sytuacja, gdy zawartość alkoholu przekracza 0,5 promila we krwi lub 0,25 mg w 1 dm3 wydychanego powietrza.

Konsekwencje jazdy po alkoholu

Konsekwencje jazdy po alkoholu są bezpośrednio uzależnione od kwalifikacji czynu. W przypadku przestępstwa kary są znacznie dotkliwsze niż w razie wykroczenia. Z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń wynika, że kara za prowadzenie w stanie po spożyciu alkoholu to areszt lub grzywna nie niższa niż 2500 złotych. Niekiedy orzeka się dodatkowo zakaz prowadzenia pojazdów.

Z art. 178a Kodeksu karnego wynika, że jazda w stanie nietrzeźwości powoduje znacznie poważniejsze konsekwencje. Pijany kierowca może otrzymać zobowiązanie do zapłaty co najmniej 5000 złotych na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zakaz prowadzenia pojazdów na określony czas, a do tego karę pozbawienia wolności do 3 lat.

Zarówno za popełnienie wykroczenia, jak i przestępstwa, kierowcy zostaną dodatkowo ukarani 15 punktami karnymi. Od marca 2024 roku zacznie obowiązywać również możliwość konfiskaty samochodu osobom, które prowadzą pojazd w stanie nietrzeźwości (przy co najmniej 1,5 promila alkoholu we krwi), spowodują w tym stanie wypadek lub będą w nim prowadzić pojazd kolejny raz w ciągu ostatnich 2 lat.

Jakie są kary za jazdę pod wpływem narkotyków?

Jakie są kary za jazdę pod wpływem narkotyków? Jest to, podobnie jak w przypadku alkoholu, uzależnione od stężenia substancji w organizmie kierowcy. Czyn może być bowiem kwalifikowany jako wykroczenie (konsekwencje są w tym wypadku mniejsze niż przy popełnieniu przestępstwa) lub jako przestępstwo (co skutkuje znacznie poważniejszymi sankcjami).

Od czego zależy kwalifikacja czynu? Przede wszystkim od opinii biegłego toksykologa, który dokonuje oceny dotyczącej ilości środka odurzającego we krwi kierowcy i tego, jaki wpływ wywarł on na jego sposób prowadzenia pojazdu.

Jeśli dojdzie do popełnienia wykroczenia, kierowca otrzyma mandat w wysokości do 500 zł, 10 punktów karnych, areszt nawet na 30 dni i zakaz prowadzenia pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat.

Jeżeli z kolei dojdzie do popełnienia przestępstwa, kierowca otrzyma obowiązek zrealizowania świadczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej (w wysokości nawet 60 000 złotych), karę pozbawienia wolności do 3 lat i zakaz prowadzenia pojazdów na okres nie krótszy niż 3 lata.

Obrona przed zarzutem jazdy pod wpływem alkoholu – na czym polega? Gdzie szukać pomocy?

Może się zdarzyć, że nawet kierowca na co dzień dbający o przestrzeganie przepisów ruchu drogowego wsiądzie za kierownicę po spożyciu alkoholu. W każdym wypadku jest to czyn, który moralnie należy ocenić negatywnie, a taka osoba powinna wyciągnąć odpowiednie wnioski i więcej nie powtarzać takiego zachowania. Czy po zatrzymaniu i pociągnięciu do odpowiedzialności karnej jest możliwa obrona przed zarzutem jazdy pod wpływem alkoholu? Odpowiedź brzmi: tak.

Zdarzają się sytuacje, w których zarzut popełnienia przestępstwa czy wystąpienia wykroczenia jest wynikiem błędu (np. aparatury badawczej). Kiedy dochodzi do takiej sytuacji, jej konsekwencje mogą poważnie rzutować na życie codzienne oraz karierę (zwłaszcza w przypadku kierowców) osób, którym się to przytrafiło.

Co należy wówczas zrobić? Warto skorzystać z pomocy prawnej przy zarzucie jazdy pod wpływem. Po wnikliwym przeanalizowaniu konkretnej sytuacji prawnik omówi konsekwencje, jakich można się spodziewać, a także zaproponuje strategię działania, która umożliwi ich zminimalizowanie.

Jak unikać jazdy pod wpływem alkoholu?

Jak unikać jazdy pod wpływem alkoholu? Przede wszystkim trzeba zawsze trzymać się jednej, najważniejszej zasady: nie wsiadaj do samochodu, jeśli piłeś. Możesz w takiej sytuacji zamówić taksówkę czy poprosić niepijących znajomych o odwiezienie do domu. Możesz też przenocować w miejscu, gdzie imprezowałeś – jeśli masz pewność, że będzie to dla Ciebie bezpieczne. Każda z wymienionych opcji jest lepsza niż wsiadanie za kierownicę po spożyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości. Pamiętaj też, aby następnego dnia sprawdzić alkomatem, czy na pewno jesteś już trzeźwy – dopiero wtedy, gdy masz co do tego pewność, powinieneś znów usiąść za kierownicą.

Artykuł Konsekwencje kierowania samochodem pod wpływem alkoholu lub narkotyków pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Przepisy dotyczące gróźb karalnych – czym są groźby karalne?

Prawo dotyczące gróźb karalnych to przede wszystkim art. 190 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim odpowiedzialności karnej podlega osoba, która grozi innej popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej. Do popełnienia czynu dochodzi, jeśli pogróżka wzbudza w osobie, do której zostaje skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że dojdzie do spełnienia czynów.

Co ważne, nadawca groźby nie musi być jednocześnie tym, który ma zrealizować jej treść – odpowiedzialna za zapowiedziane pobicie czy odebranie życia może być inna osoba lub nawet grupa ludzi. Napastnik musi mieć jednak bezpośredni wpływ na realizację groźby, czyli np. namówić przestępców do pobicia.

Kolejnym ważnym aspektem branym pod uwagę przez sąd i prokuraturę podczas kwalifikacji czynu jest uzasadniona obawa dotycząca tego, że groźba zostanie zrealizowana. Aby czyn miał znamiona przestępstwa, muszą istnieć przesłanki do tego, aby stwierdzić, że osoba, której grożono, może obawiać się przekucia słów w czyny. Ważne jest przekonanie pokrzywdzonego o realności realizacji groźby.

Przestępstwo tego rodzaju może mieć jedynie charakter umyślny. W związku z tym należy wykazać oskarżonemu, że miał on motyw do popełnienia czynu.

Co można uznać za groźbę karalną?

Groźba karalna może być wyrażona:

• słowem mówionym,
• słowem pisanym,
• gestem,
• grafiką,
• kompilacją grafik

itp.

Dla rozstrzygnięcia tego, czy dany czyn jest groźbą karalną, nie ma znaczenia forma jego przedstawienia, a wyłącznie treść.

Jakie komunikaty można uznać za groźby karalne?

Przykładami gróźb karalnych są następujące wypowiedzi:

• „Jeśli jeszcze raz wejdziesz na moją działkę ze swoim psem, strzelę do Was z mojej wiatrówki”,
• „Jeżeli jeszcze raz zobaczę Cię z tym kolegą, to zamknę Cię w piwnicy i nie będziesz mogła wychodzić z domu”,
• „Zabiję Cię, jeśli jeszcze raz się tak do mnie odezwiesz”,
• „Jeśli Twoje dzieci nie przestaną grać w piłkę o 8.00 rano, podpalę Wasz dom”.

Pogróżki mogą być wypowiedziane twarzą w twarz, przekazane w wiadomości SMS, zilustrowane w formie wideo lub grafiki i ujęte w wielu innych formach.

Groźby karalne – konsekwencje prawne

Czym skutkują groźby karalne? Konsekwencje tego typu czynów to przede wszystkim zagrożenie karą pozbawienia wolności do lat 3. Co ważne, ściganie przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego – osoby, do której są skierowane groźby lub osoby, wobec której najbliższych skierowano zapowiedź popełnienia przestępstwa.

Jak unikać gróźb karalnych?

Zadajesz sobie pytanie, jak unikać gróźb karalnych? Warto mieć na uwadze fakt, że to nie ofiary są winne popełnianym przestępstwom, a ich sprawcy. Jeśli jednak masz obawy, że kontakt z daną osobą czy wchodzenie z nią w konflikt mogą doprowadzić do wystąpienia pogróżek, wycofaj się z takiej relacji. Pamiętaj, że Twoje bezpieczeństwo jest w tej sytuacji najważniejsze.

Obrona przed groźbami karalnymi – jak reagować? Gdzie szukać wsparcia?

Obrona przed groźbami karalnymi jest bardzo trudna. Konfrontacja z napastnikiem może doprowadzić do eskalacji konfliktu, a w konsekwencji – nawet do spełnienia groźby. Warto tego uniknąć i zamiast próbować rozwiązać konflikt samodzielnie, skorzystać z pomocy prawnej.

Pomoc prawna w przypadku gróźb karalnych

Obronę przed groźbami karalnymi warto rozpocząć od skonsultowania się z prawnikiem. W ramach porady specjalista przede wszystkim przeanalizuje Twoją sytuację i doradzi Ci, czy w takim przypadku warto wstępować na drogę sądową oraz kiedy i w jaki sposób zgłosić popełnienia przestępstwa.

Prawnik przygotuje Cię do sprawy również merytorycznie, a w razie potrzeby będzie reprezentował Twoje interesy przed sądem czy w ramach postępowania przygotowawczego. Na każdym etapie działania będziesz mógł liczyć na wsparcie reprezentanta – zarówno w sensie teoretycznym, jak i praktycznym. To pozwoli Ci zadbać o ochronę Twoich interesów i postępować zgodnie z ustaloną strategią, a nie dać się ponosić emocjom czy ulegać strachowi.

Natychmiastowe wsparcie dla ofiar gróźb karalnych

Jeśli jesteś ofiarą gróźb karalnych, pamiętaj, że zawsze możesz liczyć na natychmiastową pomoc ze strony policji. Jeżeli obawiasz się spełnienia pogróżek, jak najszybciej wezwij pomoc. W takiej sytuacji Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze, a sprawca przestępstwa powinien ponieść konsekwencje swoich czynów.

Artykuł Jak się zachować w obliczu gróźb karalnych – praktyczne porady i informacje prawne pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

W ostatnim czasie dozór elektroniczny jest coraz popularniejszy. Obserwujemy coraz większe zainteresowanie klientów kancelarii adwokackiej adwokat Poznań w zakresie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Już w 2009 roku pierwszym skazanym umożliwiono wykonywanie wyroków w tzw. areszcie domowym.

Na czym zatem polega odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE)?

Odbywanie kary w ten sposób polega na tym, iż skazany założony ma na nodze (ewentualnie ręku) nadajnik przypominający zegarek (tzw. opaskę), a także specjalnie urządzenie monitorujące, czyli odbiornik – umieszczone w miejscu wykonywania kary. Odbiornik ma za zadanie odbieranie sygnału z nadajnika. Brak sygnału oznacza oddalenie się poza zasięg odbiornika, czyli opuszczenie mieszkania.

W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

1) przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd miejscu (dozór stacjonarny);

2) bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny);

3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

Czy zatem opuszczenie mieszkania w czasie odbywania kary jest możliwe?

TAK!

Wbrew powszechnemu przeświadczeniu w toku odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego możliwe jest opuszczanie miejsca zamieszkania. Można je opuszczać np. w celu wykonywania pracy czy w celach edukacyjnych. Zgodę można też uzyskać na czynności związane z kultem religijnym czy też ze spotkaniami z rodziną. Przy wydawaniu postanowienia, sąd penitencjarny szczegółowo przesłuchuje skazanego, analizuje dostarczone dokumenty, badając jego codzienny tryb życia, obowiązki itd. I na tej podstawie ustala szczegółowo godziny, w których skazany może opuszczać miejsce zamieszkania. Adwokaci z kancelarii adwokat Poznań pomogą w przygotowaniu wniosku i ustaleniu harmonogramu kiedy skazany może opuszczać miejsce zamieszkania.

Kto może odbywać karę w SDE (dozór elektroniczny)?

-> Podstawowym warunkiem formalnym jest skazanie na karę nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Niestety osoby, wobec których zapadł wyrok surowszy, nie mogą ubiegać się o taki przywilej. Bez znaczenia jest tu dotychczasowe odbycie kary w wyższym wymiarze. Przykładowo, zostaliśmy skazani na karę 3 lat, odbyliśmy już 1 rok i 6 miesięcy. W takim wypadku nie jest możliwym wykonanie pozostałej kary w wysokości 1 roku i 6 miesięcy w SDE).

Ponadto kary w systemie dozoru elektronicznego bezwzględnie nie mogą odbywać osoby skazane w warunkach tzw. recydywy wielokrotnej z art. 64 § 2 k.k.

-> Kolejnym warunkiem, który należy spełnić jest pisemna zgoda wszystkich, współzamieszkujących pełnoletnich domowników. Składając do sądu penitencjarnego wniosek, należy takie zgody dołączyć. Potwierdza się w nich akceptację w związku z wykonywaniem kary w tym systemie. Jest to też zgodna na przeprowadzanie przez upoważniony podmiot kontroli w miejscu ich pobytu. Kontrola polega na sprawdzeniu prawidłowości funkcjonowania elektronicznego urządzenia rejestrującego oraz nadajnika. Cofnięcie zgody po wydaniu postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest nieskuteczne. A więc osoby, które wyraziły zgodę na odbywanie przez domownika kary w ramach SDE, nie mogą tej zgody cofnąć.

-> Przed wydaniem zgody przez sąd jest sprawdzenie przez upoważniony podmiot, że w mieszkaniu istnieją odpowiednie warunki techniczne umożliwiające wykonywanie kary. Czyli przede wszystkim prąd elektryczny oraz odpowiedni poziom sygnału telefonii komórkowej, konieczny dla prawidłowej pracy urządzeń monitorujących.

-> Dla osoby, wobec której wyrażenie zgody na odbywanie kary w SDE jest wystarczające do osiągnięcia celów kary. Jest to przesłanka każdorazowo oceniana przez sąd. Sąd będzie brał pod uwagę, czy stopień demoralizacji sprawcy nie jest zbyt wysoki. W ten sposób, iż kara w ich przypadku mogłaby nie spełnić swoich celów.

Czy taki wniosek można złożyć tylko przed rozpoczęciem kary?

Nie!

Złożenie wniosku możliwe jest zarówno przed rozpoczęciem kary. Od razu po uprawomocnieniu się wyroku. Możliwym jest także po rozpoczęciu wykonywania kary w zakładzie karnym. Należy jednak pamiętać, iż całość orzeczonej kary nie może przekraczać 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jaki sąd będzie właściwy do rozpoznania naszego wniosku?

W sprawach związanych z udzieleniem zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego właściwy jest sąd penitencjarny. Jest to sąd w którego okręgu skazany przebywa. Gdy skazany rozpoczął wykonywanie kary w zakładzie karnym, będziemy brać pod uwagę położenie zakładu karnego, w którym aktualnie się znajduje. W przypadku Poznania i znacznej części Wielkopolski jest to Sąd Okręgowy w Poznaniu. W naszej kancelarii sprawami dozoru elektronicznego zajmuje się adwokat Przemysław Plewiński.

Artykuł Dozór elektroniczny pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Jedno z pierwszych pytań jakie słyszę od klienta gdy ten ma nieszczęście być oskarżonym w sprawie karnej to: „Czy coś przyjdzie do domu?”. W domyśle tym czymś jest wyrok. Zamiast dawać w tym miejscu najpopularniejszą prawniczą odpowiedź czyli „to zależy” wolę odpowiedzieć: NIE, sąd wyroku nie przysyła do domu*. Zgodnie z art. 100 Kodeksu postępowania karnego (Dz.U.2018.0.1987 t.j. – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r., dalej KPK), sąd sentencję wyroku ogłasza ustnie na posiedzeniu, dodatkowo gdy jest ktoś obecny na sali rozpraw podaje ustne motywy rozstrzygnięcia. To rolą osoby skazanej/uniewinnionej/oskarżyciela posiłkowego jest dowiedzieć się jaka jest jego treść (przez, krótki okres po nowelizacji KPK z 2015 r. sądy obowiązkowo doręczały wyroki, jednakże czasy te skończyły się po kolejnej dużej nowelizacji KPK).

Pamiętajmy, że w aktach po ogłoszeniu będzie znajdować się wyłącznie sam wyrok (!), ponieważ uzasadnienia sąd co do zasady nie sporządza z urzędu. W sytuacji gdy dana osoba jest zainteresowana treścią uzasadnienia wyroku powinna złożyć w terminie 7 dni (w postępowaniu przyspieszonym

Po otrzymaniu wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem mamy możliwość złożenia apelacji. Co do zasady apelację należy napisać w terminie 14 dni (uwaga: w wykroczeniach oraz w postępowaniach rozpoznawanych w trybie przyspieszonym tylko 3 dni).

Art. 422

§ 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. § 1a. Wniosek, o którym mowa w § 1, może również złożyć podmiot zobowiązany określony w art. 91a. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio. § 2. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien również wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. § 2a. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. § 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną, po terminie lub jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. § 4. Zarządzenie, o którym mowa w § 3, może wydać również referendarz sądowy.

*od tej zasady oczywiście są wyjątki, wychodzę jednak z założenia, że lepiej jest Klienta wyczulić aby dbał o swoją sprawę i nie liczył na działanie sądu.

Przepisy:

– art. 100 Kodeksu postępowania karnego,

– art. 422 Kodeksu postępowania karnego,

– art. 423 Kodeksu postępowania karnego.

Artykuł Uzasadnienie wyroku karnego pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.