Aby ubezpieczyciel dokonał wypłaty, musi zostać poinformowany o zdarzeniu i wezwany do naprawienia szkód wyrządzonych przez swojego klienta. Cała sprawa może zakończyć się na etapie przedsądowym, ale wieloletnie doświadczenie podpowiada nam, że poszkodowany w zdarzeniu komunikacyjnym powinien rozważyć skierowanie sprawy do sądu, gdyż tam ma szanse na uzyskanie wyższej rekompensaty.

W poniższym artykule wyjaśniamy, jak napisać wezwanie do zapłaty oraz kiedy warto wnieść sprawę do sądu i jak się do tego przygotować.

Wniosek o wypłatę odszkodowania z OC sprawcy wypadku

Wypłata odszkodowania z OC sprawcy zawsze odbywa się na wniosek poszkodowanego. Prawidłowe wniesienie zgłoszenia szkody wraz z wezwaniem do wypłaty odszkodowania daje poszkodowanemu szansę na naprawdę szybkie otrzymanie pieniędzy: ustawa nakłada na ubezpieczyciela obowiązek wypłaty odszkodowania w ciągu 30 dni. Ubezpieczyciel może ten termin wydłuż do 90 dni w przypadku sprawy skomplikowanej, ale musi o tym powiadomić i wyjaśnić przyczyny przedłużenia procesu rozpatrywania zgłoszenia.

Firmy ubezpieczeniowe zamieszczają na swoich stronach formularze zgłoszenia szkody, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by samodzielnie napisać wezwanie – ważne, by obejmowało wszystkie okoliczności zdarzenia i wynikało z niego, czego dokładnie oczekuje poszkodowany i na czym opiera swoje żądania.

Wezwanie ubezpieczyciela do wypłaty

Wniosek (wezwanie ubezpieczyciela do wypłaty) powinien zawierać:

• numer polisy OC sprawcy,
• numer rejestracyjny i marka pojazdu sprawcy,
• opis okoliczności zdarzenia,
• dane osoby kierującej pojazdem w momencie zdarzenia,
• dane właściciela lub właścicieli pojazdu poszkodowanego,
• dokładny opis szkód materialnych,
• dokładny opis szkód zdrowotnych,
• kwotę wnioskowanego odszkodowania, numer konta do wpłaty.

Do wezwania warto załączyć wszystkie dokumenty, które wskazują na odpowiedzialność sprawcy. Należą do nich przede wszystkim:

• zdjęcia z miejsca zdarzenia,
• notatka policyjna,
• kopie dokumentacji medycznej.

Wypadek z winy innego kierowcy. O co można się ubiegać?

Poszkodowany ubiega się o odszkodowanie, które pokrywa różne straty materialne, które są następstwem wypadku. Należą do nich:

• zwrot kosztów leczenia, rehabilitacji i ewentualnie opieki, jeśli poszkodowany musiał korzystać z pomocy innych osób,
• wydatki na leki i sprzęt medyczny,
• koszty dojazdu do placówki medycznej czy rehabilitacyjnej,
• zwrot utraconych dochodów,
• wydatki związane z przekwalifikowaniem się, jeśli w wyniku wypadku poszkodowany nie może już wykonywać dotychczasowej pracy.

Można również ubiegać się o zadośćuczynienie, które jest rekompensatą za ból i cierpienie psychiczne. O zadośćuczynienie mogą wystąpić również najbliżsi osoby, która poniosła śmierć w wyniku wypadku.

Odszkodowanie po wypadku. Ile pieniędzy wypłaci ubezpieczyciel sprawcy?

Przepisy nie określają, jakiej wysokości może zostać wypłacone odszkodowanie. Jest ono oparte na rzeczywistych stratach: kosztach leczenia, dostosowania mieszkania, utraconych dochodach. Stąd tak ważne jest, by poszkodowany zbierał wszystkie rachunki (łącznie z fakturami z aptek). Jeśli w wyniku wypadku utracił możliwość zarabiania, to musi wykazać, ile by zarobił, gdyby mógł normalnie pracować.

Towarzystwa ubezpieczeniowe niechętnie wypłacają odszkodowania w kwocie, o jaką wnioskuje poszkodowany. Nasze wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu spraw odszkodowawczych dowodzi, że właściwie w każdej sprawie towarzystwo zaniża proponowane odszkodowanie. Na szczęście poszkodowani nie muszą się na to zgadzać: mogą wnieść sprawę do sądu i domagać się wyższej rekompensaty.

Zawsze proponujemy to naszym Klientom, bo choć procedura sądowa trwa kilka-kilkanaście miesięcy i wiąże się z koniecznością wyłożenia pieniędzy, to zawsze się to poszkodowanemu opłaca. Co więcej, towarzystwo ubezpieczeniowe zwraca poszkodowanym wszystkie koszty sądowe, łącznie z wynagrodzeniem adwokata.

Pozew przeciw ubezpieczycielowi. Jak go wnieść?

Pozew przeciw ubezpieczycielowi wnosi się do wydziału cywilnego sądu rejonowego lub okręgowego w zależności od wartości przedmiotu sporu. Jeśli wartość roszczenia nie przekracza 100 tys. zł, właściwy będzie sąd rejonowy. Po przekroczeniu tej kwoty – sąd okręgowy.

Kodeks postępowania cywilnego określa warunki, które musi spełnić każde pismo procesowe. Powinno ono zawierać:

• oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
• oznaczenie rodzaju pisma (np. „pozew”, „zażalenie”, „apelacja”),
• oznaczenie żądania
• opis zdarzenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności,
• wymienienie załączników,
• podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika

Jeśli powód domaga się powołania świadków, musi wskazać, na jaką okoliczność będą oni zeznawać. Podobnie jest z powołaniem biegłych – należy zwięźle opisać, co takiego biegły ma wykazać.

Pozew zazwyczaj przygotowuje się w trzech egzemplarzach: jeden dla sądu, drugi dla pozwanego towarzystwa ubezpieczeniowego, a trzeci, zachowuje powód.

Powód wnosi też opłatę stosunkową uzależnioną od wartości przedmiotu sporu, jednak nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 100 000 zł. Uiszcza się ją w formie bezgotówkowej na rachunek sądu wskazany na stronie internetowej lub w formie gotówkowej w kasie sądu.

Poszkodowany, którego nie stać na wniesienie opłaty, może wnioskować o zwolnienie od kosztów sądowych. W tym celu składa oświadczenie, w którym opisuje dochody swoje i członków gospodarstwa domowego i ponoszone koszty. Formularz takiego oświadczenia można pobrać w sądzie lub wydrukować ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości.

Odszkodowanie z OC sprawcy – adwokaci z Poznania

Kancelaria adwokacka Plewińscy w Poznaniu specjalizuje się w reprezentowaniu osób poszkodowanych w sporach z ubezpieczycielami. Zachęcamy do kontaktu z nami jeszcze przed złożeniem wniosku o odszkodowanie: przygotujemy go dla Państwa i przejmiemy wszelkie kontakty z ubezpieczycielem. Pomagamy określić wysokość żądanego odszkodowania i zebrać dowody.

Przeanalizujemy propozycję odszkodowania, które zaproponuje ubezpieczyciel i jeśli uznamy, że jest zaniżone, przedstawimy Klientom propozycję dalszych działań. Jeśli wyrazi zgodę na skierowanie sprawy do sądu, będziemy go reprezentować do czasu wydania prawomocnego orzeczenia.

Artykuł Wypadek z winy innego kierowcy – i co dalej? Obowiązki ubezpieczyciela pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Dział spadku ma na celu doprowadzenie do podziału majątku spadkowego i rozdysponowanie pomiędzy każdego ze spadkobierców rzeczy lub praw wchodzących w skład spadku, a także wyrównanie ich wartości poprzez spłaty i dopłaty. Dział spadku jest uregulowany przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Co ważne, dział spadku nie jest obowiązkowy, ale bardzo rekomendowany, jeśli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do tego, co wchodzi w skład spadku albo co do tego, w jaki sposób poszczególni spadkobiercy chcą korzystać z majątku spadkowego. Przepisy nie wskazują terminu, w jakim należy przeprowadzić dział, ale z doświadczenia naszej Kancelarii wynika, że warto zrobić to możliwie najszybciej, by uniknąć niedomówień co do tego, jaką wartość mają poszczególne przedmioty majątkowe i do którego spadkobiercy trafią.

Na czym polega dział spadku?

Dział spadku polega na podziale majątku zmarłego pomiędzy spadkobierców. W jego wyniku dochodzi do ustalenia wszystkich składników majątkowych wchodzących w skład spadku oraz do przyznania własności poszczególnych składników spadku spadkobiercom.

Dlaczego to takie ważne? W polskim prawie dziedziczenie oparte jest na zasadzie sukcesji uniwersalnej. Oznacza ona, że spadkobiercy nabywają wszystkie prawa i obowiązki należące do spadku. Gdy występuje kilku spadkobierców, każdy z nich nabywa określony ułamkiem udział w masie spadkowej.

W rezultacie między spadkobiercami powstaje wspólność majątku spadkowego w częściach ułamkowych. Obejmuje wszystkie przedmioty i prawa wchodzące w skład masy spadkowej, ale także długi spadkowe. Spadkobiercy odpowiadają za nie solidarnie, co oznacza, że wierzyciele zmarłego mogą wedle swojego wyboru zwrócić się o spłatę do wszystkich spadkobierców jednocześnie, do kilku lub jednego z nich.

Jeżeli jeden ze spadkobierców spłaci dług, przysługuje mu tzw. roszczenie regresowe, czyli może żądać od pozostałych dziedziczących zwrotu w częściach, które odpowiadają wielkości ich udziałów.

Dopóki trwa wspólność, spadkobiercy nie mają prawa do konkretnych przedmiotów i praw wchodzących w skład masy spadkowej. Każdy z nich jest jednocześnie uprawniony do współposiadania spadku i korzystania z niego, ale tylko w takim zakresie, w jakim da się to pogodzić z korzystaniem z niego przez pozostałych współspadkobierców. Jeśli więc w skład majątku wchodzi samochód i jeden ze spadkobierców postanowi wziąć go do siebie i korzystać, przez co utrudnia pozostały korzystanie z niego, to działa bezprawnie.

Aby położyć kres współwłasności, należy przeprowadzić dodatkową procedurę, którą jest dział spadku.

W jaki sposób przeprowadzić dział spadku?

Dział spadku może nastąpić:

• w drodze umowy między wszystkimi spadkobiercami albo,
• na mocy orzeczenia sądu wydanego wskutek żądania któregokolwiek ze spadkobierców.

Nie można nikogo zmusić do zawarcia umowy o dział spadku. W razie sporu spadkobiercy muszą prosić sąd o interwencję. Oba sposoby są równoważne względem siebie, więc nie można powiedzieć, że któryś jest „lepszy” lub „skuteczniejszy” od drugiego.

Dział spadku w drodze umowy

Umowny dział spadku jest możliwy tylko pod warunkiem, że wszyscy spadkobiercy wyrażają na niego zgodę. W razie sprzeciwu choćby jednego zawarcie umowy nie będzie możliwe.

Umowa o dział spadku może być zawarta w dowolnej formie, także ustnej, ale ze względów dowodowych należy ją spisać. Umowa o dział spadku wywołuje bardzo ważne i daleko idące skutki, dlatego dobrze, ale jej treść została skonsultowana z adwokatem specjalizującym się w sprawach spadkowych.

Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przedmiotem działu spadku jest nieruchomość: umowa wymaga w takiej sytuacji aktu notarialnego.

Umowa o dział spadku powinna określać, czy na jej mocy dokonany będzie dział spadku w całości, czy w części. Jeżeli w części – to jakie przedmioty będą wchodziły do umownego podziału.

Umowa powinna też wskazywać, jakie składniki spadku będą przypadać poszczególnym spadkobiercom, np. córce Joannie Nowakowskiej przypadnie samochód, a synowi Krzysztofowi – gotówka stanowiąca równowartość wartości samochodu. Takie określenie pozwoli na uniknięcie sporów w przyszłości.

Koszt notarialnej umowy o dział spadku

Jeżeli umowa o dział spadku jest sporządzona w formie aktu notarialnego, notariusz pobiera:

• taksę notarialną, której wysokość jest liczona od wartości przedmiotu umowy,
• opłatę za złożenie wniosku wieczystoksięgowego w wysokości 200 zł oraz 6 zł za każdą stronę sporządzenia wypisów.

Sądowy dział spadku

Wniosek o dział spadku może złożyć do sądu każda osoba zainteresowana podziałem majątku spadkowego. Do tego grona należą między innymi:

• każdy ze spadkobierców,
• nabywca udziału w spadku,
• nabywca udziału w rzeczy wchodzącej w skład spadku,
• wierzyciel spadkodawcy,
• wierzyciel spadkobiercy, który jest zainteresowany egzekwowaniem długu ze spadku).

Wniosek o dział spadku nie ulega przedawnieniu, można z nim wystąpić w dowolnym terminie po śmierci spadkodawcy.

Dokonując podziału spadku, sąd stosuje odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego regulujące zniesienie współwłasności.

Dział spadku w Poznaniu – oferta Kancelarii

Sprawy spadkowe potrafią być złożone, a od ich wyniku zależy to, czy interes spadkobierców zostanie zrealizowany. Zachęcamy do kontaktu Klientów, którzy znajdują się na dowolnym etapie sprawy spadkowej. Jeśli złożyli już oświadczenie o przyjęciu spadku i czeka ich dział spadku, podejmiemy się przygotowania projektu umowy lub reprezentowania ich w sądzie.

Kancelaria Adwokacka Plewińscy w Poznaniu reprezentuje Klientów we wszystkich sprawach związanych z prawem spadkowym, w tym:

• doradza w zakresie przyjęcia i odrzucenia spadku,
• przygotowuje wniosek o stwierdzenie nabycia spadku,
• reprezentuje Klientów w postępowaniu sądowym, m.in. w sprawach o zachowek,
• przeprowadza dział spadku oraz zniesienie współwłasności powstałej w wyniku nabycia spadku.

Artykuł Dział spadku – wszystko co musisz wiedzieć pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Co zrobić po wypadku drogowym?

Przede wszystkim pamiętaj o:

• zadbaniu o własne bezpieczeństwo – jeśli sam będziesz zagrożony, nikomu nie pomożesz. Upewnij się, że wszystko jest z Tobą w porządku i możesz działać;
• zabezpiecz miejsce zdarzenia – za pomocą odpowiednich oznaczeń poinformuj innych uczestników ruchu o tym, że w danym miejscu doszło do wypadku;
• wezwij pomoc – zadzwoń pod numer alarmowy i poinformuj dyspozytora o tym, co się stało oraz kto i jakiej pomocy potrzebuje;
• w razie potrzeby udziel poszkodowanym pierwszej pomocy – postępuj zgodnie ze wskazówkami dyspozytora numeru alarmowego i pamiętaj, że w każdym wypadku najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. Jeśli nie możesz komuś pomóc bez narażania się na ryzyko, czekaj na przyjazd pomocy medycznej;
• zadbaj o zabezpieczenie swoich interesów – jeśli nic poważnego się nie stało, zadbaj o to, aby sprawca zdarzenia przedstawił Ci swoje dane. Będą one stanowiły podstawę do egzekwowania Twoich roszczeń. Najlepiej zapisz numer polisy. Zbierz też dane świadków.

Po samym wypadku warto dokumentować również wszelkie zdarzenia, które są z nim związane: wizyty u lekarzy czy terapię potrzebną np. w związku z traumą, która powstała w wyniku zdarzenia.

Prawa ofiary wypadku drogowego

Wiele osób rozpoczyna procedury ubezpieczeniowe po wypadku. Warto w związku z tym wiedzieć, że ofiara wypadku drogowego ma prawo do:

• odszkodowania z ubezpieczenia – w ramach odszkodowania możesz ubiegać się o zwrot kosztów m.in. opieki lekarskiej, rehabilitacji, pomocy psychologicznej czy opieki niezbędnej ze względu na poniesiony przez Ciebie uszczerbek na zdrowiu. Odszkodowania należy domagać się od towarzystwa ubezpieczeniowego (TU) sprawcy zdarzenia. Jest ono zobowiązane do likwidacji szkody na określonych warunkach. Środki mają za zadanie zrekompensować poniesione szkody majątkowe i można się o nie ubiegać kilkukrotnie (w zależności od sytuacji);
• zadośćuczynienia – zadośćuczynienie również jest wypłacane przez TU. Ma ono jednak jednorazowy charakter i ma stanowić rekompensatę strat niematerialnych poniesionych w związku z wypadkiem drogowym (bólu, strachu, cierpienia itp.).

Ofiara wypadku drogowego może ubiegać się jednocześnie o odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Procedury ubezpieczeniowe po wypadku – co warto wiedzieć?

Procedury ubezpieczeniowe po wypadku mogą różnić się w zależności od tego, jakie TU będzie rozpatrywało konkretną sprawę. Ważne jest to, aby jak najszybciej dokonać zgłoszenia szkody i udokumentować wszelkie zdarzenia – dzięki temu zyskasz pewność, że sprawa nie ulegnie przedawnieniu i nie stracisz prawa do rekompensaty szkód. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa ubezpieczyciel ma 30 dni od zgłoszenia szkody na to, aby podjąć decyzję o wypłacie odszkodowania.

Warto pamiętać o zebraniu wszystkich materiałów dowodowych do procedury ubezpieczeniowej po wypadku. Przydatne będą dane świadków zdarzenia, zgromadzona dokumentacja medyczna, a także potwierdzenie poniesionych przez Ciebie kosztów leczenia, rehabilitacji czy dodatkowej opieki, która była Ci potrzebna w czasie rekonwalescencji. Będą one przydatne podczas procedowania Twojego odszkodowania i zadośćuczynienia.

Dlaczego warto zdecydować się na pomoc prawną po wypadku drogowym?

Pomoc prawna po wypadku drogowym przydaje się m.in. w następujących sytuacjach:

• w związku z problemem z pozyskaniem numeru polisy ubezpieczeniowej sprawcy szkody,
• w związku z odmową TU w sprawie wypłaty odszkodowania lub zadośćuczynienia,
• po zaniżeniu kwoty odszkodowania/zadośćuczynienia przez ubezpieczyciela,
• przy postępowaniu przeciwko sprawcy zdarzenia.

W ramach wsparcia prawnego prawnik przede wszystkim w indywidualny sposób analizuje każdą sytuację. Sprawdza możliwości pokrzywdzonych i formy rekompensaty szkód w konkretnych sytuacjach. Przygotowuje również merytorycznie do postępowania, a także wspólnie z klientami opracowuje strategię działania. Wraz z mocodawcami lub w ich imieniu uczestniczy w negocjacjach i mediacjach z ubezpieczycielami. Zajmuje się także reprezentowaniem klientów przed sądem. W każdym wypadku zapewnia merytoryczne wsparcie i gwarantuje podjęcie wszelkich dostępnych kroków w celu zapewnienia ochrony interesów prawnych partnerów.

Artykuł Wypadek drogowy – co robić po wypadku i jak uzyskać odszkodowanie? pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Przepisy dotyczące naruszenia nietykalności cielesnej

Naruszenie nietykalności cielesnej to przestępstwo, które zostało określone w art. 217 § 1 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim polega ono na uderzeniu człowieka lub innym zachowaniu, które narusza jego nietykalność cielesną. Karanie popełnienia tego rodzaju przestępstwa ma na celu zagwarantować każdemu wolność od fizycznych oddziaływań na jego ciało.

Przykładowe formy naruszenia nietykalności cielesnej

Przykładowe formy naruszenia nietykalności cielesnej to:

• dotykanie osoby wbrew jej woli,
• zderzenie się ciała sprawcy z ciałem ofiary,
• uderzenie ofiary przestępstwa kijem,
• zrzucenie części garderoby ofiary,
• klepanie i dotykanie,
• opluwanie,
• ciągnięcie za włosy,
• szarpanie,
• polewanie wodą.

Co ważne, do tego przestępstwa dochodzi wtedy, gdy sprawca decyduje się naruszyć wolność człowieka do nienaruszania jego sfery cielesnej. Dla samego faktu karalności czynu nie ma więc znaczenia to, jakie konsekwencje rodzą poczynione działania (np. czy dojdzie do poważnego uszczerbku na zdrowiu).

Konsekwencje prawne naruszenia nietykalności

Zgodnie z Kodeksem karnym sankcje za to przestępstwo to kara grzywny, kara ograniczenia wolności bądź pozbawienia wolności do roku. Ściganie odbywa się w tym wypadku z oskarżenia prywatnego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami wobec sprawcy przestępstwa można dodatkowo orzec m.in.:

• zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym lub zbliżania się do niego,
• nakaz opuszczenia lokalu wspólnie zajmowanego z pokrzywdzonym,
• podanie wyroku do publicznej wiadomości,
• odszkodowanie i zadośćuczynienie dla pokrzywdzonego.

Kara będzie uzależniona od indywidualnej oceny sądu.

Prawa ofiary naruszenia nietykalności cielesnej

Prawa ofiary naruszenia nietykalności cielesnej to przede wszystkim:

• prawo do zgłoszenia faktu popełnienia przestępstwa,
• prawo do podjęcia działań, które zmierzają do zaprzestania naruszania nietykalności cielesnej,
• prawo do żądania zadośćuczynienia za szkody poniesione w związku z popełnieniem czynów zabronionych,
• prawo do uczestniczenia w procesie przeciwko sprawcy przestępstwa.

Każdy człowiek ma prawo do zachowania nienaruszalności jego sfery cielesnej. Jeśli dojdzie do podważenia tego prawa, można podjąć szereg działań, które zapewnią bezpieczeństwo i wolność od fizycznego oddziaływania innych osób na jego ciało wbrew jego woli.

Jak zgłosić naruszenie nietykalności cielesnej?

Pokrzywdzony może zgłosić fakt popełnienia przestępstwa na policji. Służby w takiej sytuacji mają obowiązek przyjąć skargę, a także zabezpieczyć ewentualne dowody i przesłać je do właściwego sądu.

Warto wiedzieć, że przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej ma charakter prywatnoskargowy. To oznacza, że jeśli chcesz, aby wobec sprawcy zostały wyciągnięte konsekwencje prawne, musisz samodzielnie skierować akt oskarżenia do sądu, a następnie reprezentować swoje stanowisko.

Sprawę rozpatruje sąd właściwy dla miejsca, w którym doszło do naruszenia nietykalności cielesnej.

Pomoc prawna dla ofiary przy naruszeniu nietykalności cielesnej

W przypadku naruszenia nietykalności cielesnej warto skorzystać z pomocy prawnej. Prawnik pomoże Ci:

• sporządzić akt oskarżenia – zawrze w nim wszystkie niezbędne informacje,
• opracować strategię działania – w ramach swojej działalności pomoże zgromadzić i przedstawić materiał dowodowy,
• przygotować się merytorycznie do postępowania – poinformuje Cię, jak wyglądają jego poszczególne etapy, z czym się wiążą i co z nich wynika,
• realizować założone cele podczas postępowania – pełnomocnik może reprezentować Twoje interesy, a także zadbać o ich ochronę na każdym z etapów postępowania.

Na pomoc prawną warto zdecydować się już na początku postępowania, ale można ją wdrożyć także w jego toku.

Obrona w sprawie naruszenia nietykalności cielesnej – kiedy warto skorzystać z pomocy prawnej?

Obrona w sprawie naruszenia nietykalności cielesnej jest ważna, jeśli padłeś ofiarą fałszywych oskarżeń. Nie zgadzasz się z treścią aktu oskarżenia czy żądaniami zadośćuczynienia? Warto w takiej sytuacji rozważyć skorzystanie z pomocy prawnej. Pełnomocnik pomoże Ci przygotować linię obrony i zgromadzić dowody, a także poinformuje Cię o etapach postępowania i merytorycznie przygotuje do każdego z nich.

Artykuł Naruszenie nietykalności cielesnej – prawa ofiary i kary dla sprawców pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Prawo w kontekście oszustw – czym jest oszustwo?

Prawo dotyczące oszustw to przede wszystkim regulacje Kodeksu karnego, a konkretnie art. 286. Zgodnie z nim oszustwem jest doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym albo cudzym poprzez wprowadzenie w błąd, spowodowanie błędu lub niezdolności do realnej oceny podejmowanych działań. Sprawca przestępstwa nie doprowadza zatem do przejęcia mienia poprzez przemoc, a poprzez wspomniane świadome wprowadzenie w błąd.

Celem oszustwa mogą być różnego rodzaju dobra o charakterze majątkowym: pieniądze, biżuteria, nieruchomości, dzieła sztuki czy metale szlachetne. Do popełnienia przestępstwa może dojść na różnych płaszczyznach i na wiele różnych sposobów – podczas rozmowy telefonicznej, na portalu internetowym czy w czasie rozmowy w sklepie.

Oszustwo – rodzaje i przykłady

Wyróżnia się m.in. następujące rodzaje oszustw:

• oszustwa internetowe – np. dokonanie zakupu telefonu i nieotrzymanie towaru od nieuczciwego sprzedawcy,
• phishing – np. wyłudzenie hasła i loginu do banku,
• oszustwo matrymonialne – np. wyłudzenie pieniędzy od osoby zakochanej w oszuście,
• kradzież tożsamości – np. wzięcie telewizora na raty na dane innej osoby,
• oszustwo komputerowe – np. wprowadzenie nowego zapisu danych informatycznych pod wpływem hakera.

Niezależnie od rodzaju oszustwa za jego popełnienie grożą poważne konsekwencje.

Konsekwencje prawne oszustwa

Jakie są konsekwencja prawne oszustwa? Przede wszystkim należy zdawać sobie sprawę z tego, że kara jest w tym wypadku uzależniona od wagi popełnionego czynu. Za oszustwo w typie podstawowym (doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozprowadzenia majątku cudzego lub własnego poprzez wprowadzenie w błąd, doprowadzenie do jego popełnienia lub wywołanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania) grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Dotyczy to również przestępstwa pokradzieżowego (zażądania korzyści majątkowej za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy). Na podstawie art. 33 § 2 Kodeksu karnego sprawcy przestępstwa można wymierzyć karę pozbawienia wolności wraz z karą grzywny.

Za oszustwo w stosunku do mienia znacznej wartości (przekraczającej 200 000 zł) grozi kara pozbawienia wolności do 10 lat. W sprawach mniejszej wagi (na co wskazuje m.in. sposób działania przestępcy, miejsce i czas popełnienia czynu) sprawca podlega karze grzywny albo ograniczenia lub pozbawienia wolności do 2 lat.

Jak rozpoznać oszustwo? Jak się przed nim chronić?

Wiele osób zadaje sobie pytanie: jak rozpoznać oszustwo? Jak chronić siebie i bliskich przed jego konsekwencjami? Warto mieć świadomość, że nie zawsze można tego uniknąć, ale należy stosować następujące zasady bezpieczeństwa:

• chroń swoje dane wrażliwe przed dostaniem się w niepowołane ręce,
• ustal z rodziną hasło bezpieczeństwa, które będziecie wykorzystywać np. gdy będziecie potrzebować pomocy finansowej,
• wspieraj tylko zweryfikowane zbiórki,
• nie wpuszczaj obcych ludzi do swojego mieszkania – zwłaszcza jeśli jesteś w nim sam,
• nie otwieraj podejrzanych linków,
• uważaj na zbyt atrakcyjne promocje i rabaty,
• sprawdzaj opinie na temat potencjalnych usługodawców i sprzedawców, z których oferty chcesz skorzystać.

Jeśli konkretna propozycja/oferta/deklaracja wydają Ci się podejrzane, zweryfikuj ich treść – sprawdź opinie, porozmawiaj z bliskimi, poczytaj o oszustwach w konkretnym temacie. Twoją czujność powinny wzbudzać różnego rodzaju niespójności, negatywne opinie, nadmiernie atrakcyjne oferty czy brak odpowiedzi na zadawane pytania.

Pamiętaj też, że warto uświadamiać swoich bliskich – zwłaszcza dziadków czy rodziców. Rozmawiaj z nimi o zagrożeniach, zwłaszcza jeśli oszuści stosują konkretną metodę wyłudzeń w określonym czasie (np. na wnuczka). Informuj ich, jak postępować, jeśli coś wyda im się podejrzane (np. że mogą wtedy z Tobą porozmawiać, a Ty im doradzisz) i jak mogą zabezpieczyć swoje pieniądze na koncie przed oszustami. W ten sposób zminimalizujesz ryzyko tego, że padną ofiarą przestępstwa, i sprawisz, że w podejrzanej sytuacji zachowają czujność.

Obrona przed oszustwem – co robić?

Obrona przed oszustwem nie jest łatwa, ponieważ ofiara często orientuje się, że do niego doszło, już po utracie środków czy dóbr, które stały się łupem przestępców. Warto jednak pamiętać o tym, aby w takiej sytuacji się nie poddawać i szukać pomocy prawnej. Bardzo ważne jest to, że po skazaniu winnego, pokrzywdzony może złożyć wniosek o to, aby sąd zasądził obowiązek częściowego lub całkowitego naprawienia wyrządzonej szkody. Jeśli wyjdziesz z założenia, że nie warto się o to starać, nic nie odzyskasz, a ponadto dasz społeczne przyzwolenie na popełnianie przestępstw.

Jak zgłosić oszustwo? Najlepiej udać się na policję lub do prokuratury. Aktualnie nie ma przepisów, które precyzowałyby czas, jaki masz na zgłoszenie takiego przestępstwa. Warto jednak pamiętać, że istnieją terminy przedawnienia. Dodatkowo im więcej czasu dasz sprawcy na zatarcie śladów jego czynu, tym mniejsza szansa na to, że sprawa będzie miała dla Ciebie korzystny finał.

Artykuł Oszustwa – jak się bronić i jakie są możliwości prawne poszkodowanego pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Polacy nadal jeżdżą po alkoholu, choć już nieco mniej – statystyki

Z policyjnych statystyk wynika, że liczba nietrzeźwych kierowców w 2021 roku przekroczyła 100 tysięcy. Z kolei w 2022 roku osób dopuszczających się tego typu czynów było nieco mniej – około 98 tysięcy. Czy to doby znak? Z pewnością można zauważyć w tym wypadku sukces kampanii społecznych, a także zwiększającej się świadomości Polaków. Piłeś? Nie jedź. Jeśli jedziesz, nie pij – dla bezpieczeństwa własnego, swoich pasażerów, a także innych uczestników ruchu drogowego. Statystyki z 2023 roku pokażą, czy spadki są tymczasowe, czy polscy kierowcy rzeczywiście zaczęli z większą świadomością podchodzić do bezpieczeństwa i społecznej odpowiedzialności.

Prawo a siadanie za kierownicą po alkoholu – przestępstwo czy wykroczenie?

Kiedy dochodzi do popełnienia wykroczenia, a kiedy do przestępstwa? Kwalifikacja czynu jest bezpośrednio uzależniona od stężenia alkoholu we krwi kierującego lub w wydychanym przez niego powietrzu.

Jazda samochodem pod wpływem alkoholu

Wykroczeniem jest prowadzenie pojazdu w stanie po spożyciu alkoholu – gdy we krwi znajduje się od 0,2 do 0,5 promila alkoholu lub gdy jego zawartość w 1 dm3 wydychanego powietrza wynosi 0,1–0,25 mg.

Jazda samochodem w stanie nietrzeźwości

O popełnieniu przestępstwa mówi się, gdy kierowca prowadzi pojazd w stanie nietrzeźwości. To sytuacja, gdy zawartość alkoholu przekracza 0,5 promila we krwi lub 0,25 mg w 1 dm3 wydychanego powietrza.

Konsekwencje jazdy po alkoholu

Konsekwencje jazdy po alkoholu są bezpośrednio uzależnione od kwalifikacji czynu. W przypadku przestępstwa kary są znacznie dotkliwsze niż w razie wykroczenia. Z art. 87 § 1 Kodeksu wykroczeń wynika, że kara za prowadzenie w stanie po spożyciu alkoholu to areszt lub grzywna nie niższa niż 2500 złotych. Niekiedy orzeka się dodatkowo zakaz prowadzenia pojazdów.

Z art. 178a Kodeksu karnego wynika, że jazda w stanie nietrzeźwości powoduje znacznie poważniejsze konsekwencje. Pijany kierowca może otrzymać zobowiązanie do zapłaty co najmniej 5000 złotych na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zakaz prowadzenia pojazdów na określony czas, a do tego karę pozbawienia wolności do 3 lat.

Zarówno za popełnienie wykroczenia, jak i przestępstwa, kierowcy zostaną dodatkowo ukarani 15 punktami karnymi. Od marca 2024 roku zacznie obowiązywać również możliwość konfiskaty samochodu osobom, które prowadzą pojazd w stanie nietrzeźwości (przy co najmniej 1,5 promila alkoholu we krwi), spowodują w tym stanie wypadek lub będą w nim prowadzić pojazd kolejny raz w ciągu ostatnich 2 lat.

Jakie są kary za jazdę pod wpływem narkotyków?

Jakie są kary za jazdę pod wpływem narkotyków? Jest to, podobnie jak w przypadku alkoholu, uzależnione od stężenia substancji w organizmie kierowcy. Czyn może być bowiem kwalifikowany jako wykroczenie (konsekwencje są w tym wypadku mniejsze niż przy popełnieniu przestępstwa) lub jako przestępstwo (co skutkuje znacznie poważniejszymi sankcjami).

Od czego zależy kwalifikacja czynu? Przede wszystkim od opinii biegłego toksykologa, który dokonuje oceny dotyczącej ilości środka odurzającego we krwi kierowcy i tego, jaki wpływ wywarł on na jego sposób prowadzenia pojazdu.

Jeśli dojdzie do popełnienia wykroczenia, kierowca otrzyma mandat w wysokości do 500 zł, 10 punktów karnych, areszt nawet na 30 dni i zakaz prowadzenia pojazdów na okres od 6 miesięcy do 3 lat.

Jeżeli z kolei dojdzie do popełnienia przestępstwa, kierowca otrzyma obowiązek zrealizowania świadczenie na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej (w wysokości nawet 60 000 złotych), karę pozbawienia wolności do 3 lat i zakaz prowadzenia pojazdów na okres nie krótszy niż 3 lata.

Obrona przed zarzutem jazdy pod wpływem alkoholu – na czym polega? Gdzie szukać pomocy?

Może się zdarzyć, że nawet kierowca na co dzień dbający o przestrzeganie przepisów ruchu drogowego wsiądzie za kierownicę po spożyciu alkoholu. W każdym wypadku jest to czyn, który moralnie należy ocenić negatywnie, a taka osoba powinna wyciągnąć odpowiednie wnioski i więcej nie powtarzać takiego zachowania. Czy po zatrzymaniu i pociągnięciu do odpowiedzialności karnej jest możliwa obrona przed zarzutem jazdy pod wpływem alkoholu? Odpowiedź brzmi: tak.

Zdarzają się sytuacje, w których zarzut popełnienia przestępstwa czy wystąpienia wykroczenia jest wynikiem błędu (np. aparatury badawczej). Kiedy dochodzi do takiej sytuacji, jej konsekwencje mogą poważnie rzutować na życie codzienne oraz karierę (zwłaszcza w przypadku kierowców) osób, którym się to przytrafiło.

Co należy wówczas zrobić? Warto skorzystać z pomocy prawnej. Po wnikliwym przeanalizowaniu konkretnej sytuacji prawnik omówi konsekwencje, jakich można się spodziewać, a także zaproponuje strategię działania, która umożliwi ich zminimalizowanie.

Jak unikać jazdy pod wpływem alkoholu?

Jak unikać jazdy pod wpływem alkoholu? Przede wszystkim trzeba zawsze trzymać się jednej, najważniejszej zasady: nie wsiadaj do samochodu, jeśli piłeś. Możesz w takiej sytuacji zamówić taksówkę czy poprosić niepijących znajomych o odwiezienie do domu. Możesz też przenocować w miejscu, gdzie imprezowałeś – jeśli masz pewność, że będzie to dla Ciebie bezpieczne. Każda z wymienionych opcji jest lepsza niż wsiadanie za kierownicę po spożyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości. Pamiętaj też, aby następnego dnia sprawdzić alkomatem, czy na pewno jesteś już trzeźwy – dopiero wtedy, gdy masz co do tego pewność, powinieneś znów usiąść za kierownicą.

Artykuł Konsekwencje kierowania samochodem pod wpływem alkoholu lub narkotyków pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Przepisy dotyczące gróźb karalnych – czym są groźby karalne?

Prawo dotyczące gróźb karalnych to przede wszystkim art. 190 Kodeksu karnego. Zgodnie z nim odpowiedzialności karnej podlega osoba, która grozi innej popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub na szkodę osoby dla niej najbliższej. Do popełnienia czynu dochodzi, jeśli pogróżka wzbudza w osobie, do której zostaje skierowana lub której dotyczy, uzasadnioną obawę, że dojdzie do spełnienia czynów.

Co ważne, nadawca groźby nie musi być jednocześnie tym, który ma zrealizować jej treść – odpowiedzialna za zapowiedziane pobicie czy odebranie życia może być inna osoba lub nawet grupa ludzi. Napastnik musi mieć jednak bezpośredni wpływ na realizację groźby, czyli np. namówić przestępców do pobicia.

Kolejnym ważnym aspektem branym pod uwagę przez sąd i prokuraturę podczas kwalifikacji czynu jest uzasadniona obawa dotycząca tego, że groźba zostanie zrealizowana. Aby czyn miał znamiona przestępstwa, muszą istnieć przesłanki do tego, aby stwierdzić, że osoba, której grożono, może obawiać się przekucia słów w czyny. Ważne jest przekonanie pokrzywdzonego o realności realizacji groźby.

Przestępstwo tego rodzaju może mieć jedynie charakter umyślny. W związku z tym należy wykazać oskarżonemu, że miał on motyw do popełnienia czynu.

Co można uznać za groźbę karalną?

Groźba karalna może być wyrażona:

• słowem mówionym,
• słowem pisanym,
• gestem,
• grafiką,
• kompilacją grafik

itp.

Dla rozstrzygnięcia tego, czy dany czyn jest groźbą karalną, nie ma znaczenia forma jego przedstawienia, a wyłącznie treść.

Jakie komunikaty można uznać za groźby karalne?

Przykładami gróźb karalnych są następujące wypowiedzi:

• „Jeśli jeszcze raz wejdziesz na moją działkę ze swoim psem, strzelę do Was z mojej wiatrówki”,
• „Jeżeli jeszcze raz zobaczę Cię z tym kolegą, to zamknę Cię w piwnicy i nie będziesz mogła wychodzić z domu”,
• „Zabiję Cię, jeśli jeszcze raz się tak do mnie odezwiesz”,
• „Jeśli Twoje dzieci nie przestaną grać w piłkę o 8.00 rano, podpalę Wasz dom”.

Pogróżki mogą być wypowiedziane twarzą w twarz, przekazane w wiadomości SMS, zilustrowane w formie wideo lub grafiki i ujęte w wielu innych formach.

Groźby karalne – konsekwencje prawne

Czym skutkują groźby karalne? Konsekwencje tego typu czynów to przede wszystkim zagrożenie karą pozbawienia wolności do lat 3. Co ważne, ściganie przestępstwa następuje na wniosek pokrzywdzonego – osoby, do której są skierowane groźby lub osoby, wobec której najbliższych skierowano zapowiedź popełnienia przestępstwa.

Jak unikać gróźb karalnych?

Zadajesz sobie pytanie, jak unikać gróźb karalnych? Warto mieć na uwadze fakt, że to nie ofiary są winne popełnianym przestępstwom, a ich sprawcy. Jeśli jednak masz obawy, że kontakt z daną osobą czy wchodzenie z nią w konflikt mogą doprowadzić do wystąpienia pogróżek, wycofaj się z takiej relacji. Pamiętaj, że Twoje bezpieczeństwo jest w tej sytuacji najważniejsze.

Obrona przed groźbami karalnymi – jak reagować? Gdzie szukać wsparcia?

Obrona przed groźbami karalnymi jest bardzo trudna. Konfrontacja z napastnikiem może doprowadzić do eskalacji konfliktu, a w konsekwencji – nawet do spełnienia groźby. Warto tego uniknąć i zamiast próbować rozwiązać konflikt samodzielnie, skorzystać z pomocy prawnej.

Pomoc prawna w przypadku gróźb karalnych

Obronę przed groźbami karalnymi warto rozpocząć od skonsultowania się z prawnikiem. W ramach porady specjalista przede wszystkim przeanalizuje Twoją sytuację i doradzi Ci, czy w takim przypadku warto wstępować na drogę sądową oraz kiedy i w jaki sposób zgłosić popełnienia przestępstwa.

Prawnik przygotuje Cię do sprawy również merytorycznie, a w razie potrzeby będzie reprezentował Twoje interesy przed sądem czy w ramach postępowania przygotowawczego. Na każdym etapie działania będziesz mógł liczyć na wsparcie reprezentanta – zarówno w sensie teoretycznym, jak i praktycznym. To pozwoli Ci zadbać o ochronę Twoich interesów i postępować zgodnie z ustaloną strategią, a nie dać się ponosić emocjom czy ulegać strachowi.

Natychmiastowe wsparcie dla ofiar gróźb karalnych

Jeśli jesteś ofiarą gróźb karalnych, pamiętaj, że zawsze możesz liczyć na natychmiastową pomoc ze strony policji. Jeżeli obawiasz się spełnienia pogróżek, jak najszybciej wezwij pomoc. W takiej sytuacji Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze, a sprawca przestępstwa powinien ponieść konsekwencje swoich czynów.

Artykuł Jak się zachować w obliczu gróźb karalnych – praktyczne porady i informacje prawne pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

W ostatnim czasie dozór elektroniczny jest coraz popularniejszy. Obserwujemy coraz większe zainteresowanie klientów kancelarii adwokackiej adwokat Poznań w zakresie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Już w 2009 roku pierwszym skazanym umożliwiono wykonywanie wyroków w tzw. areszcie domowym.

Na czym zatem polega odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego (SDE)?

Odbywanie kary w ten sposób polega na tym, iż skazany założony ma na nodze (ewentualnie ręku) nadajnik przypominający zegarek (tzw. opaskę), a także specjalnie urządzenie monitorujące, czyli odbiornik – umieszczone w miejscu wykonywania kary. Odbiornik ma za zadanie odbieranie sygnału z nadajnika. Brak sygnału oznacza oddalenie się poza zasięg odbiornika, czyli opuszczenie mieszkania.

W systemie dozoru elektronicznego można kontrolować:

1) przebywanie przez skazanego w określonych dniach tygodnia i godzinach we wskazanym przez sąd miejscu (dozór stacjonarny);

2) bieżące miejsce pobytu skazanego, niezależnie od tego, gdzie skazany przebywa (dozór mobilny);

3) zachowywanie przez skazanego określonej minimalnej odległości od osoby wskazanej przez sąd (dozór zbliżeniowy).

Czy zatem opuszczenie mieszkania w czasie odbywania kary jest możliwe?

TAK!

Wbrew powszechnemu przeświadczeniu w toku odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego możliwe jest opuszczanie miejsca zamieszkania. Można je opuszczać np. w celu wykonywania pracy czy w celach edukacyjnych. Zgodę można też uzyskać na czynności związane z kultem religijnym czy też ze spotkaniami z rodziną. Przy wydawaniu postanowienia, sąd penitencjarny szczegółowo przesłuchuje skazanego, analizuje dostarczone dokumenty, badając jego codzienny tryb życia, obowiązki itd. I na tej podstawie ustala szczegółowo godziny, w których skazany może opuszczać miejsce zamieszkania. Adwokaci z kancelarii adwokat Poznań pomogą w przygotowaniu wniosku i ustaleniu harmonogramu kiedy skazany może opuszczać miejsce zamieszkania.

Kto może odbywać karę w SDE (dozór elektroniczny)?

-> Podstawowym warunkiem formalnym jest skazanie na karę nieprzekraczającą 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Niestety osoby, wobec których zapadł wyrok surowszy, nie mogą ubiegać się o taki przywilej. Bez znaczenia jest tu dotychczasowe odbycie kary w wyższym wymiarze. Przykładowo, zostaliśmy skazani na karę 3 lat, odbyliśmy już 1 rok i 6 miesięcy. W takim wypadku nie jest możliwym wykonanie pozostałej kary w wysokości 1 roku i 6 miesięcy w SDE).

Ponadto kary w systemie dozoru elektronicznego bezwzględnie nie mogą odbywać osoby skazane w warunkach tzw. recydywy wielokrotnej z art. 64 § 2 k.k.

-> Kolejnym warunkiem, który należy spełnić jest pisemna zgoda wszystkich, współzamieszkujących pełnoletnich domowników. Składając do sądu penitencjarnego wniosek, należy takie zgody dołączyć. Potwierdza się w nich akceptację w związku z wykonywaniem kary w tym systemie. Jest to też zgodna na przeprowadzanie przez upoważniony podmiot kontroli w miejscu ich pobytu. Kontrola polega na sprawdzeniu prawidłowości funkcjonowania elektronicznego urządzenia rejestrującego oraz nadajnika. Cofnięcie zgody po wydaniu postanowienia o udzieleniu skazanemu zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego jest nieskuteczne. A więc osoby, które wyraziły zgodę na odbywanie przez domownika kary w ramach SDE, nie mogą tej zgody cofnąć.

-> Przed wydaniem zgody przez sąd jest sprawdzenie przez upoważniony podmiot, że w mieszkaniu istnieją odpowiednie warunki techniczne umożliwiające wykonywanie kary. Czyli przede wszystkim prąd elektryczny oraz odpowiedni poziom sygnału telefonii komórkowej, konieczny dla prawidłowej pracy urządzeń monitorujących.

-> Dla osoby, wobec której wyrażenie zgody na odbywanie kary w SDE jest wystarczające do osiągnięcia celów kary. Jest to przesłanka każdorazowo oceniana przez sąd. Sąd będzie brał pod uwagę, czy stopień demoralizacji sprawcy nie jest zbyt wysoki. W ten sposób, iż kara w ich przypadku mogłaby nie spełnić swoich celów.

Czy taki wniosek można złożyć tylko przed rozpoczęciem kary?

Nie!

Złożenie wniosku możliwe jest zarówno przed rozpoczęciem kary. Od razu po uprawomocnieniu się wyroku. Możliwym jest także po rozpoczęciu wykonywania kary w zakładzie karnym. Należy jednak pamiętać, iż całość orzeczonej kary nie może przekraczać 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jaki sąd będzie właściwy do rozpoznania naszego wniosku?

W sprawach związanych z udzieleniem zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego właściwy jest sąd penitencjarny. Jest to sąd w którego okręgu skazany przebywa. Gdy skazany rozpoczął wykonywanie kary w zakładzie karnym, będziemy brać pod uwagę położenie zakładu karnego, w którym aktualnie się znajduje. W przypadku Poznania i znacznej części Wielkopolski jest to Sąd Okręgowy w Poznaniu. W naszej kancelarii sprawami dozoru elektronicznego zajmuje się adwokat Przemysław Plewiński.

Artykuł Dozór elektroniczny pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Do jakości naszych dróg czy chodników zdążyliśmy się przyzwyczaić – bardziej jesteśmy zaskoczeni, gdy nie ma w nich dziur i są w należytym stanie. Czy wobec tego, że normą dla nas stało się to, iż potykamy się o wystające płyty chodnikowe czy wpadamy oponami samochodu w dziury w jezdni oznacza, iż w przypadku gdy stanie się nam krzywda, wystąpi szkoda, nic nam się nie należy? Czy nikt nie musi naprawić poniesionej przez nas szkody?

W sprawie naszej klientki, która zawadziła stopą o wystającą na 4 cm płytę chodnikową, przez co się przewróciła i złamała rękę, wnieśliśmy pozew do Sądu. Zarządca drogi – w tym przypadku gmina – nie zgadzała się na wypłatę jakiegokolwiek odszkodowania na rzecz naszej Mocodawczyni, stwierdzając, iż płyta chodnikowa wystawała nieznacznie.

Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, niewłaściwy stan nawierzchni oraz uszczerbek na zdrowiu Klientki.

Sąd uwzględnił nasze żądania w całości. Sąd podkreślił zgodnie z naszym stanowiskiem, iż „W niniejszej sprawie na zarządcy chodnika przy (…) spoczywał obowiązek utrzymania nawierzchni w należytym stanie, któremu to obowiązkowi zarządca nie sprostał. W dacie wypadku powódki w nawierzchnia chodnika była nierówna, różnice w wysokości pomiędzy kolejnymi płytami dochodziły nawet do 4 cm. Właściwie o taką nierówność zaczepiła powódka nogą, przewróciła się i doznała urazu skutkującego trwałym uszczerbkiem na zdrowiu”.

Na rzecz Naszej Mocodawczyni zasądzone zostało zadośćuczynienie, odszkodowanie i renta.

A zatem, pamiętaj! Ty masz prawo korzystać z chodników i jezdni w należytym stanie. Zarządcy tych terenów odpowiadają za szkody, które powstają na skutek ich zaniedbań.

Artykuł Czy należy Ci się odszkodowanie za szkodę na nierównym chodniku/jezdni? pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.

Autorka: adwokat Justyna Plewińska

Jeśli masz kartkę i długopis, to dysponujesz wystarczającymi środkami do sporządzenia testamentu. Nie musisz udawać się do notariusza, urzędu, sądu aby przygotować testament. Nie musisz też mieć żadnych świadków, towarzyszących Ci przy sporządzaniu testamentu. Jest jednak kilka istotnych warunków, które muszą być spełnione, aby testament nie mógł zostać podważony.

1. Tytuł testamentu: Testament, Ostatnia Wola, Na wypadek śmierci itp.

2. Testament musi być w całości sporządzony pismem ręcznym

Począwszy od daty, miejsca sporządzenia, kończąc na podpisie. Testament nie może być np. napisany na komputerze, wydrukowany i podpisany – będzie wówczas nieważny!

Pismo stanowiące treść testamentu może być – w przypadku konfliktu spadkobierców – poddane analizie biegłego pod kątem jego autentyczności, dlatego wskazane jest, aby przyszli spadkobiercy mieli bądź posiadali wiedzę, gdzie szukać np. dokumentów urzędowych, na których znajduje się próbka pisma spadkodawcy, niezbędna do porównania przez biegłego.

3. Podpis spadkodawcy

Pod treścią testamentu spadkodawca musi złożyć odręczny podpis. Ważne jest to, aby wszystko co spadkodawca chciał wyrazić w treści testamentu, znajdowało się nad jego podpisem – podpis jest zakończeniem woli spadkodawcy i to co znajduje się pod nim nie jest częścią testamentu. Dlatego jeśli spadkodawca chce dodać post scriptum (PS.) lepiej umieścić je nad podpisem. Jeśli mimo wszystko dodatkowa treść znalazła się pod podpisem spadkodawcy, należy pod tą treścią ponownie złożyć podpis i najlepiej zamieścić datę, kiedy ta treść się pojawiła.

4. Data sporządzenia testamentu

Brak daty nie będzie, co do zasady skutkował nieważnością testamentu, ale opatrzenie testamentu datą, ułatwi spadkobiercom przeprowadzenie sprawy spadkowej w przypadku mogących pojawić się w jej toku wątpliwości. Mianowicie data na testamencie pozwala na ocenę, czy w chwili spisywania testamentu spadkodawca był zdolny do jego sporządzenia (czy np. nie cierpiał w tym czasie na chorobę wyłączjącą świadomość), czy dany testament jest ostatnim testamentem spadkodawcy, czy też były inne późniejsze testamenty którymi spadkodawca zmienił swą ostatnią wolę.

A zatem jeśli brak daty na testamencie nie wywołuje wątpliwości co do wzajemnego stosunku testamentów, co do zdolności spadkodawcy do sporządzenia testamentu, co do samej treści testamentu, to jej brak nie będzie skutkował jego nieważnością. Zapobiegawczo lepiej datę zamieścić.

5. Testament powinien być sporządzony od początku do końca przez jednego spadkodawcę.

Niekiedy małżonkowie sporządzają testament wspólny, co nie jest prawidłową praktyką – taki testament nie jest ważny.

Podkreślenia wymaga, iż testament może zostać zmieniony, odwołany w każdym czasie. Odwołać testament spadkodawca może poprzez zniszczenie testamentu, czy napisanie na testamencie, że odwołuje go w całości. Ponadto sporządzając nowy testament (nie niszcząc i nie odnosząc się do starego testamentu), poprzedni automatycznie zostaje odwołany – ale odwołaniu ulegają te postanowienia poprzedniego testamentu, których nie można pogodzić z treścią nowego testamentu.

Wskazać należy, iż najprościej i „najtaniej” dla przyszłych spadkobierców jest wskazanie w treści testamentu, iż np. „do całości spadku powołuję żonę Annę Nowak”, „połowę spadku zostawiam żonie Annie Nowak a drugą połowę wnukowi Adamowi Nowakowi”. Zaznaczam powyższe, gdyż wskazywanie w treści testamentu, iż konkretne przedmioty z majątku spadkodawcy, mają przypaść konkretnym spadkobiercom, jest skomplikowane i może powodować trudności podczas sprawy spadkowej np. mogą pojawić się wątpliwości, kto miał zostać spadkobiercą a kto zapisobiercą, może powstać konieczność powołania biegłego, który będzie musiał wyceniać wartość składników przedmiotów zapisanych konkretnym osobom.

Dodać należy, iż w testamencie można dokonać wydziedziczenia spadkobierców ustawowych. Jak tego dokonać napiszemy w osobnym wpisie.

Testament można również sporządzić poprzez wyrażenie swojej woli np. ustnie w urzędzie wobec wójta, istnieją także tzw. testamenty szczególne a przede wszystkim testamenty w formie aktu notarialnego. Często za najbezpieczniejszą formę sporządzenia testamentu przyjmuje się właśnie formę aktu notarialnego – taki testament trudniej podważyć, gdyż jest sporządzany przy osobie zaufania publicznego a ponadto, notariusz przechowuje u siebie w Kancelarii taki testament i może wydawać jego odpisy bez ograniczeń a zatem nie należy się obawiać, iż testament zaginie albo że zostanie zniszczony. Zaznaczenia jednak wymaga, iż jeśli chodzi o samą treść testamentu, to spadkodawca a nie notariusz o niej decyduje i jeśli spadkodawca chce uchronić swych spadkobierców przed ewentualnymi problemami lepiej, aby skonsultował treść testamentu np. z adwokatem.

#adwokat #prawo #testament #jaknapisac #Poznań

Artykuł Jak najprościej napisać skuteczny testament? pochodzi z serwisu Kancelaria adwokatów i radców Poznań - Adwokat Poznań | plewinscy.pl.